Dan ineens sta je met je lieve peuter voor de ingang van de basisschool. Houd je haar hand liefdevol vast, ze vindt het vast spannend. Wanneer ik hurk om haar een bemoedigende knuffel te geven zegt ze; ‘Mam, ik loop wel met Melissa mee naar binnen, dan hoef jij niet mee.’ Ze kijkt me aan met grote glinsterende ogen die mij vertellen dat ze het wel spannend vindt, maar dat ze het best zelf kan. Ze wil immers alles zelf doen. Ik geef toe, ze kan ook veel zelf, maar dit gaat me toch wat ver. Ik wil namelijk heel graag met haar naar binnen, haar beschermen voor die grote boze wereld, zorgen dat alles tip top is geregeld voor haar. Gelukkig laat ze me toe, maar ze doet zelf haar jas uit, zet zelf haar pauzehapje in de daarvoor bestemde bak en loopt vol zelfvertrouwen naar de juf. Ze heeft er zo’n zin in! Ze loopt de klas rond, neemt alles in haar op, ik zie haar denken. Ze heeft grootse plannen. Ze wil leren lezen en schrijven, net als haar grote broer die in groep 3 zit. Ze kan ook al wat woordjes schrijven en leest boekjes van “maan, roos, vis”. Dat krijg je als je alles wat je grote broer kan ook wilt kunnen. Natuurlijk hebben we haar uitgelegd dat ze eerst nog heel veel andere dingen gaat doen en leren op de kleuterschool. Dat ze lekker mag spelen in de poppenhoek en dat het leren lezen en schrijven later komt, zodra ze in groep 3 zit. Maar of ze daar genoegen mee neemt…

Om 12 uur haal ik een stralend kind op bij de schoolpoort. Met een paar zwarte wangen, want ze heeft in de poppenhoek gespeeld. Die is op het moment omgetoverd tot zwartepietenhuis. De juf vertelt mij dat het heel goed is gegaan, dat ze alles al mee deed en alles snapte. Ik had niet anders verwacht. Wat ben ik trots op haar! En hoewel een moeder een voorbeeld is voor haar kind, is het hier even de omgekeerde wereld. Hoe doet ze dat toch? Zo open, zo vol zelfvertrouwen. Even zie ik mezelf als kleuter, een evenbeeld. Ik glimlach zichtbaar en sluit haar in mijn armen. ‘Love you’, fluister ik in haar oor.  Ik weet het. Opvoeden is loslaten, maar gelukkig wel beetje bij beetje…’smile’ 

Villa Wijs, een methode die staat als een huis!

In de video's vertel ik je er meer over

De fundering van Villa Wijs

Ik voel, ik voel, wat jij niet ziet

Esther van Bijnen

Intuïtief en energetisch coach

Hallo, ik ben Esther van Bijnen, moeder van twee prachtige kinderen.

Ik ben intuïtief en energetisch coach, docent dans en ervaringsdeskundige op het gebied van hoogsensitiviteit en nieuwetijdskinderen. Met behulp van de door mijzelf ontwikkelde visualisatie methode ‘Villa Wijs’, help ik kinderen en volwassenen thuis te komen in zichzelf. Weer in verbinding met dat wat je bent kwijtgeraakt. Door dagelijks bij jezelf in te checken, te controleren of je thuis bent in je lijf en je energieveld goed en stevig neer te zetten zul je meer in je eigen kracht komen staan. Hierdoor kun je jezelf beter staande houden in een wereld die soms overweldigend kan zijn.

Tijdens mijn sessies werk ik met visualisaties. Hierbij zet je gedachten om in beeld. Tijdens het visualiseren maak ik gebruik van mijn vermogen om jouw energieveld te kunnen lezen. Samen maken we jouw energieveld schoon en verwijderen we energetische rommeltjes, dit noem je ook wel clearen. Door dit samen te doen, leer ik je hoe je dit ook in je dagelijkse leven kunt toepassen.
 
Mijn kinderen zijn mijn belangrijkste en grootste drijfveer. Zij waren het die mij een kijkje lieten nemen in de wereld van hoogsensitiviteit en nieuwetijdskinderen. Naast het coachen en het geven van workshops en trainingen, schrijf en inspireer ik graag. Momenteel werk ik samen met mijn partner aan ons eerste prentenboek.

1 gedachte op “Opvoeden is loslaten”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Villa Wijs, thuiskomen in jezelf draait op SYS PlatformSYS Platform