“Mama, mag ik in mijn verkleedkleren buiten gaan spelen?” Op het puntje van mijn tong brandt het woordje nee, maar waarom eigenlijk niet? Omdat het niet hoort, of bang wat de buurt er van zal denken? Ik heb nogal eens last van te snel nee zeggen en afkappen. En dat terwijl ik wil dat kinderen luisteren naar hun binnenste!?

Ik neem mij dan ook voor wat minder snel néé te zeggen. Eerst even nadenken. Wat is de vraag, waarom wordt de vraag gesteld en wat is het gevolg als ik ja zeg. In dit geval is het gevolg dat onze prinses de straat op gaat in een gestreepte legging met daarop de bovenste helft van een indianenpak en in het haar een roze sjaal met daarin gestoken een stel veren uit de knutselkast. En zeg nou zelf, hoe erg is dat? Op een klein detail na dat er wel even een vestje onder moet omdat het anders net iets te fris is voor buiten. Verder is het gewoon helemaal prima. En dus gaat madame de straat op in haar zeer opvallende outfit. Ze straalt er bij.

Toch is het nodig om als ouder grenzen te stellen. Nee te durven zeggen op momenten dat dit nodig is. Wanneer je kinderen alsmaar tevreden wilt stellen zorgt dit op den duur voor ongelukkige en nooit tevreden volwassenen. Nee durven zeggen maakt ze weerbaarder voor het leven.

Klinkt logisch. Het gekke is dat ik op sommige momenten juist weer heel veel moeite heb om nee te zeggen.

De kunst is dus een balans te vinden waarbij je enerzijds je kind laat uitproberen, ontdekken, zelf laat ondervinden en anderzijds grenzen te stellen die ze nodig hebben om zich te kunnen oriënteren. Bij gebrek aan grenzen kunnen vooral hooggevoelige kinderen te veel opgaan in de wereld om hen heen door de verbondenheid die zij veelal voelen. We willen allemaal dat kinderen opgroeien met voldoende eigenwaarde, een flinke dosis moed en het vertrouwen hebben in zichzelf, hun talenten en mogelijkheden. En dus hebben ze grenzen nodig om houvast te krijgen in die wereld waarmee ze zich zo verbonden voelen.

Maar nee, het valt niet altijd mee. En dus zoek ik nog even verder tot ik de juiste balans heb gevonden. Wie zoekt er met me mee?

Esther van Bijnen

Intuïtief en energetisch coach

Ik ben Esther van Bijnen, eigenaar van Villa Wijs en bedenker van de Villa Wijs methode.

Na 10 jaar succesvol een dansschool te hebben geleid, werd mijn vuurtje minder. Was het perfecte pasje echt waar het voor mij om gaat?

Steeds meer vielen me de kinderen achter in de rij op en voelde ik een nieuwsgierigheid naar deze kinderen. Een behoefte om juist voor hen meer te betekenen. Ervoor te zorgen dat deze kinderen, ongeacht hoe perfect of imperfect de pasjes waren, met plezier en voluit zouden dansen.

Ik realiseerde me dat ik mezelf herkende in deze kinderen. Ik was al die tijd bezig met presteren, met de buitenkant, maar het werd tijd dat ik bij mezelf kwam, bij mijn binnenwereld.

Ik ging me verdiepen in het werken met energie. Al van kinds af aan ben ik mij bewust van deze levensenergie. Gevoelig als ik was pikte ik veel op, maar was dat wat ik voelde van mij, of van de ander?

Door me erin te verdiepen, ontdekte ik wat ik met deze energie kan en wat het met mij doet als ik mijn energie vrij laat stromen. Hoe ik hierdoor beter in mijn eigen kracht kwam te staan. Ik maakte opnieuw contact met mezelf. Het voelde als thuiskomen. Wat had ik dat als kind graag willen leren.

Nu leer ik het aan andere kinderen en volwassenen met behulp van mijn Villa Wijs methode, een manier om heel makkelijk aan kinderen, én volwassenen, uit te leggen hoe energie werkt en hoe je met energie kunt werken.

Villa Wijs heeft zich intussen ontpopt tot een complete, eenvoudige en creatieve visualisatiemethode, die staat als een huis.
In 2018 heb ik de Villa Wijs coachopleiding ontwikkeld om ook andere energetisch- en kindercoaches, leerkrachten en pedagogisch medewerkers de kans te geven met de Villa Wijs methode te werken om zo meer mensen te kunnen helpen om een stevige fundering te creëren voor zichzelf zodat ze ook tijdens een stevige storm blijven staan als een huis.

3 reacties op “Mama?”

  1. Lola van Ommen

    Och schat, na bijna 12 jaar ben ik ook nog steeds zoekende!! De rode draad van ” de balans” is er zeker, maar ” het ” kan ook ineens kwijt zijn, weg in ene keer, verschwunden!! Maar dochterlief houdt me erbij…..echt!! En samen zoeken wij de balans dan weer op. En het lichaam wordt weer rustig als de balans er weer is, zooo fijn.
    Ik zoek met je mee, enne…dochterlief heeft al gezegd dat ze samen met jou wel eens wat wil ”uitproberen” zoals ze dat dan zelf zegt!! DEAL!!???

  2. Had precies dezelfde gedachte deze week en stelde mezelf ook de vraag waarom ik zoveel nee zeg. Wat ik dan ook weet is dat ik zelf aan mijn tax zit. Ik heb ontdekt dat hoe beter ik me voel hoe meer ruimte ik mijn kind kan geven. Dus: hoe meer ruimte ik mezelf geef en dus letterlijk af en toe de grens stel dat ik aandacht voor mezelf heb, hoe meer ruimte ik kan geven. Een evenzo moeilijke balans en evenzo belangrijk! Groet Nadine

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Villa Wijs draait op SYS PlatformSYS Platform - Websites voor coaches