Bijna dagelijks schrijf ik complete blogs in mijn hoofd. Blogs die gaan over het dagelijks leven, míjn dagelijks leven. Ik zou die mini versie van mezelf, die al die gesprekken op mijn zolderkamer voert, eigenlijk de opdracht moeten geven het meteen uit te schrijven. Meestal ben ik ze namelijk na een uur al weer vergeten, doordat alles door elkaar gehusseld op een hoop terecht gekomen is.

Toen ‘die mini me’ vanmorgen weer druk aan het ratelen was, bedacht ik mezelf dat het eigenlijk best lang geleden is dat ik een persoonlijk blog geschreven heb. Ik ben vaak zo druk met andere dingen, dat het er gewoon niet van komt. Ook heb ik nog wel eens de neiging te denken, wie zou het nou willen lezen? Daar komt bij dat het ook heus niet altijd makkelijk is om je vuile was buiten te hangen, zelfs niet als hij schoon is! Je stelt jezelf kwetsbaar op, deelt je leven met de hele wereld, zodra je het op het web gooit. Toch doe ik het, waarom? Tja, waarom doe jij de dingen die je doet?

Waarom doe jij

de dingen die je doet?

Nadat ik gestopt was met mijn vorige bedrijf, nam ik een sabbatical. Even een jaar helemaal niks moeten, genieten van onze kleine prinses die toen nog niet naar school hoefde. Ondertussen ging ik doen wat ik leuk vond, schrijven. Ik durfde een blog te beginnen, toen nog op een andere site. In mijn achterhoofd allerlei stemmetjes die van alles toeschreeuwden om me tegen te houden. “Jij schrijven? Jij, die altijd moeite heeft met een lange ‘ij’ of een korte, de ‘g’ of ‘ch’, om nog maar te zwijgen over de d en de t!” Als rasechte beelddenker, heb ik een soort haat liefdesverhouding met letters. Ook had ik stemmetjes die riepen dat niemand het zou willen lezen, dat het vast niet goed genoeg zou zijn en ga zo maar door… Toch hielden ze me niet tegen. Bloed kruipt waar het niet gaan kan. Mijn hart gaat sneller kloppen zodra ik achter mijn laptop kruip en begin te typen. Waar gaat jouw hart eigenlijk sneller van kloppen?

Waar gaat jouw harthart 1

sneller van kloppen?

Best belangrijk om zo nu en dan eens over na te denken. Voor je het weet doe je alles op de automatische piloot, volg je de grote meute, pas je jezelf aan en doe je dat waarvan jij denkt dat jouw omgeving jou het liefst zou willen zien. Braaf doen zoals het hoort. Zoals het hoort? Maar wie heeft eigenlijk ooit bepaald dat dingen horen zoals ze horen?

Wie heeft ooit bepaald,

dat dingen horen zoals ze horen?

Onze kleine prinses roept regelmatig dat ze de dingen doet zoals zij ze graag wil doen. Dan zit ze heus niet te wachten op onze goedbedoelde tips. Dat laat ze ons ook overduidelijk weten. Ik ben er van overtuigd dat ze op die manier het dichts bij zichzelf kan blijven, ze doet immers dat wat ze leuk, lekker of mooi vindt. En wie ben ik om haar te vertellen dat het niet is zoals het hoort…

Doe jij altijd alles zoals het ‘hoort’?

Ik vind het een fascinerend onderwerp, zo fascinerend, dat ik er wel een boek over zou willen schrijven….  Laat ik het doen, de eerste woorden staan al op papier… ‘smile’

Liefs Estherhart 1

 

Voor iedereen die nog nieuwsgierig is naar het eerste blog wat ik ooit schreef, zie hier de link. Ik schreef het begin 2013, aan het begin van mijn sabbatical.

http://dooresther.nl/mama-met-een-missie/stof-tot-nadenken/

 

[mc4wp_form]

 

Esther van Bijnen

Intuïtief en energetisch coach

Ik ben Esther van Bijnen, eigenaar van Villa Wijs en bedenker van de Villa Wijs methode.

Na 10 jaar succesvol een dansschool te hebben geleid, werd mijn vuurtje minder. Was het perfecte pasje echt waar het voor mij om gaat?

Steeds meer vielen me de kinderen achter in de rij op en voelde ik een nieuwsgierigheid naar deze kinderen. Een behoefte om juist voor hen meer te betekenen. Ervoor te zorgen dat deze kinderen, ongeacht hoe perfect of imperfect de pasjes waren, met plezier en voluit zouden dansen.

Ik realiseerde me dat ik mezelf herkende in deze kinderen. Ik was al die tijd bezig met presteren, met de buitenkant, maar het werd tijd dat ik bij mezelf kwam, bij mijn binnenwereld.

Ik ging me verdiepen in het werken met energie. Al van kinds af aan ben ik mij bewust van deze levensenergie. Gevoelig als ik was pikte ik veel op, maar was dat wat ik voelde van mij, of van de ander?

Door me erin te verdiepen, ontdekte ik wat ik met deze energie kan en wat het met mij doet als ik mijn energie vrij laat stromen. Hoe ik hierdoor beter in mijn eigen kracht kwam te staan. Ik maakte opnieuw contact met mezelf. Het voelde als thuiskomen. Wat had ik dat als kind graag willen leren.

Nu leer ik het aan andere kinderen en volwassenen met behulp van mijn Villa Wijs methode, een manier om heel makkelijk aan kinderen, én volwassenen, uit te leggen hoe energie werkt en hoe je met energie kunt werken.

Villa Wijs heeft zich intussen ontpopt tot een complete, eenvoudige en creatieve visualisatiemethode, die staat als een huis.
In 2018 heb ik de Villa Wijs coachopleiding ontwikkeld om ook andere energetisch- en kindercoaches, leerkrachten en pedagogisch medewerkers de kans te geven met de Villa Wijs methode te werken om zo meer mensen te kunnen helpen om een stevige fundering te creëren voor zichzelf zodat ze ook tijdens een stevige storm blijven staan als een huis.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Villa Wijs draait op SYS PlatformSYS Platform - Websites voor coaches